Mobiliteitsvergoeding: waardig alternatief voor de bedrijfswagen?

De ministerraad keurde op 29 september een voorontwerp van wet goed waardoor de werknemer die dat wil zijn bedrijfswagen kan inruilen tegen een mobiliteitsvergoeding.

Gepubliceerd op 03-10-2017

Maaike Hemeleers
Wolters Kluwer
istock-544131892

Wat is de mobiliteitsvergoeding?

De mobiliteitsvergoeding is een bedrag dat de werknemer ontvangt in ruil voor zijn bedrijfswagen. 

Kiest de werknemer voor een mobiliteitsvergoeding, dan krijgt hij niet alleen geen bedrijfswagen meer, maar verdwijnen ook alle andere voordelen die hieraan verbonden waren: tankkaart, winterbanden, enz.

Voorwaarde is wel dat de werknemer al minstens 12 maanden over een bedrijfswagen beschikt heeft in de loop van de 3 jaar voor de aanvraag, waarvan de 3 maanden voor de aanvraag. De werkgever van zijn kant moet gedurende de 36 maanden voor de invoering van een mobiliteitsvergoeding (een) bedrijfswagen(s) ter beschikking gesteld hebben aan zijn werknemer(s) (met uitzondering van startende ondernemingen).

Eigenschappen

De mobiliteitsvergoeding moet over drie essentiële eigenschappen beschikken:

  • ze moet volledig vrijwillig tot stand kunnen komen en zowel de werkgevers als de werknemers moeten volledig vrij kunnen kiezen of ze er al dan niet aan deelnemen;
  • ze moet een sociaal en fiscaal statuut krijgen dat concurrentieel is met dat van de bedrijfswagen;
  • ze moet neutraal zijn voor alle partijen: werkgever, werknemer en overheid. Geen van hen mag enig substantieel nadeel of voordeel ondervinden ten gevolge van de keuze voor een mobiliteitsvergoeding.

Als een werkgever geen mobiliteitsvergoeding wil toekennen, kunnen zijn werknemers hier dus ook geen gebruik van maken.

Berekening

Het bedrag van de vergoeding komt overeen met de waarde van het gebruiksvoordeel van de ingeleverde bedrijfswagen. Deze waarde is gelijk aan 20%  van 6/7e van de cataloguswaarde van het voertuig. Beschikte de werknemer ook over een tankkaart, dan wordt deze waarde verhoogd met 20%.

Als de werknemer achtereenvolgens over verschillende bedrijfswagens beschikte in de 12 maanden voor de toekenning van de mobiliteitsvergoeding, dan wordt die laatste berekend op basis van de bedrijfswagen waarover hij het langst beschikte in de loop van deze 12 maanden.

Heeft een werknemer tegelijkertijd verschillende bedrijfswagens bij dezelfde werkgever, dan kan hij slechts één mobiliteitsvergoeding ontvangen, berekend op basis van het voertuig dat hij heeft ingeleverd. Levert hij gelijktijdig verschillende bedrijfswagens in, dan kiest hij diegene die moet dienen als basis voor de berekening van de mobiliteitsvergoeding.

> Bereken snel hoeveel je netto zou krijgen als je je bedrijfswagen zou inruilen voor een mobiliteitsvergoeding in de online simulatietool van SD Worx.

Verplaatsingskosten

De mobiliteitsvergoeding is bedoeld om de mobiliteitskosten van de werknemer te vergoeden, meer bepaald de kosten tussen zijn woonplaats en plaats van tewerkstelling. Als de werkgever toch nog verplaatsingsvergoedingen betaalt als tussenkomst in het woon-werkverkeer, dan zal deze tussenkomst niet meer vrijgesteld zijn, ongeacht het vervoermiddel.

De mobiliteitsvergoeding zelf vormt een voordeel van alle aard belastbaar binnen het fiscaal recht.

Wetgeving

De mobiliteitsvergoeding heeft betrekking op het arbeidsrecht, het sociaal zekerheidsrecht en het fiscaal recht. Daarom is het voorontwerp een autonome wet die de mobiliteitsvergoeding invoert en de vervanging van de bedrijfswagen door die mobiliteitsvergoeding organiseert. Deze autonome wet zorgt ook voor de noodzakelijke aanpassingen aan wetten uit het arbeidsrecht, de sociale zekerheid en het Wetboek van de inkomstenbelastingen (WIB 92).

Het voorontwerp wordt voor advies overgemaakt aan de Raad van State. De bedoeling is om de mobiliteitsvergoeding vanaf 1 januari 2018 mogelijk te maken.

 

Bron: persbericht ministerraad van 29 september 2017

  925