Gezondheidszorgberoepen

In dit nieuwe boek bespreekt Herman Nys de rechtsregels die de toegang tot en de uitoefening van de beroepen in de gezondheidszorg bepalen.

Gepubliceerd op 16-12-2020

Over de wettelijke regeling van de gezondheidszorgberoepen is al veel geschreven. Maar nooit eerder is er een systematische studie aan gewijd die deze beroepen ook in een historisch perspectief plaatst en ze in hun onderlinge samenhang bespreekt. De ambitie om een dergelijk onderzoek te verrichten heeft geleid tot dit boek. Het is opgebouwd rond zes delen.

arts

Deel I bespreekt de bevoegdheid voor het regelen van de toegang tot en de uitoefening van gezondheidszorgberoepen. Die bevoegdheid is verdeeld over drie niveaus: het Europese, het federale en het gemeenschapsniveau. Dit verklaart meteen ook de complexiteit voor het regelen van deze beroepen, hetgeen door de covid-pandemie schrijnender dan iemand voor mogelijk hield, tot uiting is gekomen.

Deel II behandelt de wettelijk geregelde gezondheidszorgberoepen, verspreid over acht hoofdstukken wat op zich al een indicatie is voor de disparaatheid van deze regelingen, zowel in de zin van versnipperd als ongelijk.

Deel III gaat in op de toegang tot de gezondheidzorgberoepen. Zoals in de andere delen staat ook hierin de Gecoördineerde wet op de uitoefening van de gezondheidzorgberoepen (WUG- ook vaak nog het K.B. nr.78 genoemd) centraal. Maar omdat één van de toegangsvoorwaarden, namelijk het visum, vanaf 1 juli 2021 grondig zal worden gewijzigd door de zogenaamde Zorgkwaliteitswet, worden zowel de bestaande als de komende regels besproken. Dit laat meteen toe de sterktes en zwaktes van beide regelingen met elkaar te vergelijken.

Deel IV vormt als het ware het spiegelbeeld van deel III want het behandelt de onbevoegde en de onwettige uitoefening van een gezondheidszorgberoep. Dit is een deel dat bol staat van dwalingen, misverstanden en niet bedoelde, ondoordachte maar ook nooit uitgevoerde wijzigingen. Het staat als dusdanig symbool voor de systematische verwaarlozing die de WUG vanwege de wetgevende en de uitvoerende macht gedurende de afgelopen decennia ten deel is gevallen.

In deel V worden de bijzondere beroepstitels en de bijzondere beroepsbekwaamheden besproken, in het bijzonder de tot op heden onderbelichte wettelijke regels die de verplichting opleggen een beroep te doen op beoefenaars die drager zijn van een bijzondere beroepstitels.

Het zesde en laatste deel is ook het omvangrijkste omdat het de regels en de voorwaarden voor de uitoefening van de gezondheidszorgberoepen uitvoerig onderzoekt. Omdat dit boek geen replica is van mijn ‘Geneeskunde. Recht en medisch handelen’ in de reeks ‘Algemene Praktische Rechtsverzameling’, komen belangrijke medisch-rechtelijke thema’s zoals euthanasie of zwangerschapsafbreking hier niet ter sprake. Wel wordt in dit deel de reeds vermelde Zorgkwaliteitswet voor het eerst op een systematische en kritische wijze besproken. Hieruit blijkt dat deze wet zeker niet model kan staan voor een grondige hervorming van de WUG.

Het regeerakkoord van de vorige federale regering kondigde een dergelijke grondige hervorming aan. Die is er niet gekomen. Het nieuwe regeerakkoord herhaalt dit voornemen. Omdat dit boek de bestaande regels aan een zeer gedetailleerde dissectie onderwerpt, biedt het meteen ook het perspectief op een regeling die beantwoordt aan de noden van een geïntegreerde gezondheidszorg zonder nodeloze juridische belemmeringen voor zorgverleners en zorgvragers. Het gebeurt maar zelden dat de auteur van een boek de stille hoop koestert dat zijn boek binnen enkele jaren reeds verouderd zou zijn… Maar mocht de hervorming ook deze keer niet meer betekenen dan een passage in een regeerakkoord, zal dit boek een betrouwbare gids blijven in de doolhof van de WUG.

De auteur

nys-herman

Herman Nys is gewoon hoogleraar emeritus aan de KU Leuven.

  640