1. Home
  2. Nieuws
  3. Domein
  4. Burgerlijk recht
  5. Familierechtmonument Patrick Senaeve gaat met emeritaat

Familierechtmonument Patrick Senaeve gaat met emeritaat

‘Ga je niet vermelden waar ik geboren ben? Ik vind dat altijd interessant om te zien als ik iets lees over iemand,’ vraagt Patrick Senaeve, binnenkort emeritus professor familierecht aan de KU Leuven, aan het einde van het gesprek. Hij is trots op zijn Oostendse roots. ‘Wanneer ik over een paar jaar ook moet stoppen als magistraat, sluit ik niet uit dat ik terug naar daar verhuis.’ De Juristenkrant had een onderhoudend gesprek over echtscheidingen, naamkeuzes en het bezit van staat.

Gepubliceerd op 09-10-2017

Annelien Keereman
Foto's: Wouter Van Vaerenbergh

Praktijkervaring is een meerwaarde

prof-kluwer-30-deze-heeft-hij-zelf-gekozen-voor-het-boek

[...] Na zijn doctoraat gaat hij aan de balie in Brussel, later aan die van Leuven. ‘Het was bijzonder boeiend om advocaat te zijn, ik ben het bijna twintig jaar geweest. Ik heb het altijd als een meerwaarde ervaren om naast mijn academische loopbaan ook nog in de praktijk te staan. Het is een kruisbestuiving die in twee richtingen werkt. Door mijn werk in de praktijk wist ik altijd wat er effectief leefde, wat de echte problemen waren, en heb ik geen tijd gestoken in onderzoek dat alleen theoretisch relevant was.’ Zoals? ‘De echtscheiding op grond van schuld, bijvoorbeeld. Die procedure was enorm ingewikkeld, die was compleet achterhaald. Het was een rechtsplegingsvorm met nutteloze kosten. Met een commissie van de advocatuur en de magistratuur hebben we voor een vereenvoudiging van het echtscheidingsprocesrecht gezorgd, die is er uiteindelijk gekomen in 1994. De echtscheiding op grond van onherstelbare ontwrichting is er gekomen in 2007. Als professor ben ik gespecialiseerd in het familierecht, als advocaat kwam ik uiteraard ook in aanraking met familieprocesrecht. Ik heb tot voor kort het keuzevak familiaal geschillenrecht gedoceerd, die problematiek heeft me al heel vroeg beziggehouden. Het is een zeer technische materie, maar tegelijk wel heel belangrijk voor de burgers die bij jou als advocaat of als magistraat komen.’

[...]

Overstap naar de magistratuur

Wat heeft hem uiteindelijk doen besluiten de overstap naar de magistratuur te zetten? ‘In mijn academische loopbaan had ik eigenlijk het hoogste bereikt en beleidsfuncties interesseerden me niet zo. Ik wilde iets anders gaan doen in de tweede helft van mijn professioneel leven. Bovendien trad ik al langer op als plaatsvervangend vrederechter, dus zo wist ik ook wel dat rechtspreken me lag. Ik ben beginnen postuleren, maar het heeft uiteindelijk vijf jaar geduurd voor ik benoemd werd – dat was nog de tijd van de politieke benoemingen.’ Senaeve wordt onmiddellijk benoemd als raadsheer in het hof van beroep in Brussel, zonder eerst langs de rechtbank van eerste aanleg te passeren. Dat was niet meer gebeurd sinds de Tweede Wereldoorlog. ‘Het klopt dat het toen zeer, zeer uitzonderlijk was, maar intussen is het nog wel gebeurd hoor. Er zijn natuurlijk mensen die dat toejuichen, terwijl anderen net bang zijn dat die universiteitsprofessor eens zal komen zeggen hoe het moet. Maar ik heb met mijn collega’s binnen het hof altijd erg goed samengewerkt en dat doen we nog.’

[...]

Bezit van staat onder druk

het bezit van staat komt steeds meer onder druk te staan. Sinds 2011 is het begrip geleidelijk afgekalfd door rechtspraak van het Grondwettelijk Hof. ‘Het begrip staat nu op losse schroeven, terwijl het nog altijd waardevol is. De eerste zaak in 2011 was een sympathiek geval, waarbij de man bedrogen was door zijn echtgenote. Dat heeft de zaken wat in gang gezet, waardoor nu ook de genetische vader of het kind zelf het bezit van staat kunnen aanvechten. Persoonlijk heb ik daar minder begrip voor. In mijn ogen zou het parlement dat toch beter moeten omkaderen en de periode waarbinnen het aanvechtbaar is, beperken tot drie à vijf jaar. De wetgever zal snel moeten ingrijpen, ondertussen zijn er al een stuk of twintig uitspraken van het Grondwettelijk Hof met een schending. Het afstammingsrecht zou omwille van de rechtszekerheid beter strikter zijn. De meeste gevallen van betwisting komen er bij het openvallen van een nalatenschap.’

[...]

  355