Clausule tot afstand van verhaal

Vanneste KlaasIn het Tijdschrift Huur behandelt Klaas Vanneste de clausule tot afstand van verhaal. Is deze clausule een zegen voor de huurder en de verhuurder of leidt dit letterlijk tot spelen met vuur? Hierna vindt u een samenvatting van deze bijdrage.

Stel: u heeft zonet het huurcontract ondertekend van uw nieuwe huurwoning. U beslist om zo snel mogelijk een brandverzekering te onderschrijven. Uw verhuurder meent echter een goedkoper alternatief te kennen. Hij stelt voor om de meerprijs verbonden aan het luik 'afstand van verhaal' van zijn eigen verzekeringspolis door u te laten betalen. Een serieuze kostenbesparing voor u als huurder, en volgens de verhuurder bent u hiermee afdoende verzekerd. Uw interesse is dan ook onmiddellijk gewekt. Maar is dat wel een goed alternatief of is het letterlijk spelen met vuur?

De clausule tot afstand van verhaal: een verleidelijk alternatief voor de huurdersaansprakelijkheidsverzekering
De huurder draagt de aansprakelijkheid als het door hem gehuurde goed tijdens de huur beschadigd wordt of, erger nog, teniet gaat door brand. Een voorzichtig huurder sluit om die reden een huurdersaansprakelijkheidsverzekering.

De clausule tot afstand van verhaal in de brandpolis van de verhuurder wordt door verschillende makelaars en verzekeraars aangeboden aan huurders als alternatief voor de huurdersaansprakelijkheidsverzekering. De clausule tot afstand van verhaal is een beding waarbij een partij afziet van haar recht om de geleden schade terug te vorderen van de aansprakelijke. In dit geval moet de huurder zijn huurdersaansprakelijkheid in principe dan ook niet laten verzekeren. Bovendien valt de bijpremie die de verzekeraar van de eigenaar zal aanrekenen ter vergoeding van de verhoging van het risico, lager uit dan de premie van de huurdersaansprakelijkheidsverzekering.

Maar … bijzondere waakzaamheid is geboden
De huurder die niet over een eigen verzekeringspolis beschikt, maar ten gunste waarvan een afstand van verhaal werd bedongen, rekent uiteraard op de clausule tot afstand van verhaal om aan een eventuele aansprakelijkheidsvordering te ontsnappen. Aan de clausule tot afstand van verhaal zijn evenwel niet weinig risico’s verbonden, waardoor de afdwingbaarheid in het gedrang kan komen.

De auteur onderscheidt niet minder dan zeven risico’s. Partijen moeten dan ook uiterst zorgvuldig te werk gaan bij de redactie van de clausule(s) tot afstand van verhaal. In de bijdrage worden daarbij tal van praktijkrelevante tips meegegeven. Uitgangspunt is dat de verhaalsafstand in elk geval in het huurcontract moet worden opgenomen onder de vorm van een exoneratieclausule. Daarnaast is het onder meer aangewezen om de precieze omvang van de verhaalsafstand ondubbelzinnig in het huurcontract te omschrijven, de werkelijke waarde van het gehuurde goed in het huurcontract op te nemen, uitdrukkelijk te stipuleren dat zowel huurder als verhuurder een geldige aangifte van een schadegeval kunnen indienen bij de verzekeraar, enzovoort. Verder moet opgemerkt worden dat de huurder uiteraard steeds apart zijn eigen inboedel en meerwaarden moet verzekeren.

De bedenking van de auteur blijft evenwel dat de huurdersaansprakelijkheidsverzekering het beste antwoord biedt op de diverse huurrisico’s. De verantwoordelijkheid om zich te verzekeren tegen huurrisico’s moet bij de huurder zelf liggen en niet bij de eigenaar/verhuurder.


De auteur is advocaat en praktijkassistent (KU Leuven - KULAK).

Bron: Klaas VANNESTE, “De clausule tot afstand van verhaal: een zegen voor huurder en verhuurder of letterlijk spelen met vuur?”, T.Huur 2014/4, 143-154.

De volledige tekst vindt u in het Tijdschift Huur. Klik hier voor meer informatie over het Tijdschrift Huur, alsook voor de abonnementsvoorwaarden.

Op Jura vindt u meer rechtsleer over de clausule tot afstand van verhaal.




Gepubliceerd op 03-12-2014

  321